Konferencja naukowa: Jezus Chrystus najwyższym i wiecznym Kapłanem. Współczesny dyskurs o kapłaństwie Jezusa Chrystusa. W 70-lecie kapłaństwa papieża Benedykta XVI

WROCŁAW 09 listopada (wtorek) 2021r.

Rok upamiętniający 70 – lecie święceń prezbiteratu papieża Benedykta XVI zainspirował teologów z Zakładu Teologii Systematycznej Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Instytutu Teologii Systematycznej Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu do zorganizowania w dniu 9 listopada (wtorek) 2021 roku konferencji naukowej pt. Współczesny dyskurs o kapłaństwie Jezusa Chrystusa. W 70-lecie kapłaństwa papieża Benedykta XVI. Inspiracją do refleksji nad bogactwem tajemnicy Chrystusa w perspektywie Jego kapłaństwa może być XII tom Opera omnia Josepha Ratzingera Głosiciele słowa i słudzy waszej radości. Na aktualność teologicznej refleksji nad kapłaństwem Chrystusa wskazuje kryzys tych, którym dał On udział w swoim jedynym i wiecznym kapłaństwie. Konferencja odbędzie się w nowej sali Benedykta XVI na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu. Joseph Ratzinger jest doktorem honoris causa tego Wydziału.

Planowana konferencja będzie już dziesiątym z kolei spotkaniem teologów badających tajemnicę Jezusa Chrystusa, przygotowywanym przez poznański i wrocławski Wydział Teologiczny. W konferencjach uczestniczył zmarły 20 sierpnia 2021 ks. prof. dr hab. Marek Pyc (UAM Poznań). Chrystologia zmarłego Profesora mogłaby być inspiracją dla kolejnej konferencji chrystologicznej.

Organizatorzy proszą o nadsyłanie tematów proponowanych wystąpień na adres: o. prof. dr hab. Bogusław Kochaniewicz: bk@dominikanie.pl lub ks. prof. dr hab. Bogdan Ferdek: bferdek@pwt.wroc.pl 

Serdecznie zapraszamy i pozdrawiamy

o. prof. dr hab. Bogusław Kochaniewicz OP, Zakład Teologii Systematycznej WT UAM w Poznaniu
ks. prof. dr hab. Bogdan Ferdek, Instytut Teologii Systematycznej PWT we Wrocławiu

KONFERENCJA NAUKOWA Camino de Santiago – droga spotkania

 

 

Camino – spotkanie z męczennikami. Znaczenie dla dzisiejszego Kościoła

 

Pielgrzymowanie do sanktuarium pierwszego męczennika z kolegium 12 Apostołów jest również spotkaniem z męczennikami różnych czasów. Moja rowerowa pielgrzymka z Wrocławia do Santiago de Compostella wiodła przez Vierzenheilige – sanktuarium 14 świętych Wspomożycieli, męczenników starożytnego Kościoła. W Wandei odkrywałem ślady męczenników z czasów rewolucji francuskiej, a w hiszpańskim Santander – z czasów rewolucji hiszpańskiej. Męczennicy czczeni w Vierzenheiligen, w Wandei i w Santander nie wyczerpują listy męczenników czczonych na camino. Świętym na drodze św. Jakuba poświęcona jest zbiorowa monografia pod redakcją Antoniego Jackowskiego i Franciszka Mroza: „Święci i błogosławieni na drodze św. Jakuba – W 800. rocznicę pielgrzymki św. Franciszka z Asyżu do Santiago de Compostela”. Na szczególną uwagę zasługuje rozdział autorstwa Agnieszki Jaworskiej. <„Przewodnik pielgrzyma” (tzw. Liber Peregrinationis), czyli piąta księga Kodeksu Kalikstyńskiego […]która zobowiązuje wędrowców do nawiedzania w czasie pielgrzymki sanktuariów, w których spoczywały ciała świętych. Rozdział ósmy owego „Przewodnika” zawiera liczne wskazówki i informacje dotyczące relikwii, miejsc pochówku oraz kultu świętych”[1]. W Aneksie został umieszczony wykaz świętych z „Liber Peregrinationis”. Świętym na szlaku św. Jakuba poświęcony jest również rozdział w monografii pod redakcją Piotra Roszaka „Camino de Santiago – nie tylko droga. Historia i współczesność szlaku św. Jakuba”. Autorem tego rozdziału jest Jesús Tanco. Uzasadnia on tezę, że „Szlak św. Jakuba jest olbrzymim ołtarzem świętych. Każdy z nich pochodzi z innej epoki, odmiennych okoliczności, z własną charyzmą i specjalnymi uzdolnieniami duchowymi”[2] Z tego olbrzymiego ołtarza zostaną wybrani męczennicy starożytni, męczennicy francuscy z XVIII oraz męczennicy hiszpańscy z XX w. Wszystkich męczenników – nie tylko tych z camino – można zdefiniować słowami Księgi Mądrości (3, 1-6): „ A dusze sprawiedliwych są w ręku Boga i nie dosięgnie ich męka. Zdało się oczom głupich, że pomarli, zejście ich poczytano za nieszczęście i odejście od nas za unicestwienie, a oni trwają w pokoju. Choć nawet w ludzkim rozumieniu doznali kaźni, nadzieja ich pełna jest nieśmiertelności […] Bóg ich bowiem doświadczył i znalazł ich godnymi siebie. Doświadczył ich jak złoto w tyglu i przyjął ich jak całopalną ofiarę”.

Wybrani męczennicy z camino zostaną ukazani w perspektywie kategorii „spotkania”, na którą zwraca uwagę filozofia dialogu. Według tej filozofii człowiek, istniejąc w świecie, nie może nie spotykać się z innymi. Martin Buber uważa, że w życiu ciągle się ktoś do każdego człowieka zwraca oczekując od niego odpowiedzi myślą, słowem, czynem, tworzeniem, wpływem. Przy czym w takim spotkaniu  nie chodzi tylko o tego drugiego, ale zawsze też o samego zagadniętego człowieka[3]. Idee filozofii spotkania przejął reformowany teolog Karl Barth, dla którego „wypełnione treścią <ja jestem> – należy określić jako: <jestem w spotkaniu>”. Człowieczeństwo więc „każdego człowieka polega na tym, że istotą określającą jego bycie jest współbycie z innym człowiekiem”[4]. Odnosząc założenia filozofii dialogu do camino, można powiedzieć, że określa ono bycie pielgrzyma jako współbycie nie tylko z innymi pielgrzymami, ale również z męczennikami. W tym współbyciu z męczennikami chodzi zawsze o pielgrzyma, czyli  o jego odpowiedź myślą, słowem, czynem, tworzeniem oraz wpływem. Jaką zatem odpowiedź kształtuje u pielgrzyma jego spotkanie z męczennikami na camino? Odpowiedź na to pytanie będą chciał przynieść tryptyk, którego poszczególne części ukażą odpowiedzi pielgrzyma „zagadniętego” na drodze św. Jakuba przez męczenników będących ofiarami starożytnych, osiemnastowiecznych i dwudziestowiecznych prześladowań. Czytaj dalej KONFERENCJA NAUKOWA Camino de Santiago – droga spotkania

ŚLADAMI BENEDYKTA XVI

2 sierpnia – Freising i Monachium

W południe odwiedziliśmy konkatedrę Najświętszej Maryi Panny i świętego Korbiniana na wzgórzu katedralnym. Miasteczko Freising położone jest nad rzeką Izarą około 40 km od Monachium. Oficjalna nazwa tutejszej archidiecezji posiada dwa człony, czyli Monachium oraz Freising  (niem. Erzbistum München und Freising, łac. Archidioecesis Monacensis et Frisingensis). To w konkatedrze we Freising siedemdziesiąt lat temu święcenia prezbiteratu przyjęło dwóch braci Ratzingerów: Joseph i Georg. Joseph Ratzinger w swojej autobiografii tak wspominał dzień święceń: „udzielił nam ich kardynał Faulhaber w katedrze we Freising, w uroczystość św. Piotra i Pawła 1951 roku. Było nas ponad czterdziestu kandydatów. (…) Pamiętam bardzo dokładnie ten słoneczny letni dzień. Był to punkt kulminacyjny mojego życia. W chwili gdy sędziwy biskup położył na mnie ręce, jakiś skowronek wzbił się z ołtarza głównego katedry i zanucił radosną melodię. Było to dla mnie jakby wołanie z góry: tak jest dobrze, jesteś na właściwej drodze!”.  Czytaj dalej ŚLADAMI BENEDYKTA XVI