Wyjazd seminarium naukowego do Drezna

Około trzech godzin trwała podróż ks. prof. Bogdana Ferdka i jego doktorantów z małżonkami z Wrocławia do Drezna. W czwartek 18 stycznia swoje pierwsze kroki skierowali do rzymsko-katolickiej katedry Trójcy Świętej. Usytuowana w centrum Drezna świątynia, nazywa czasami Katedrą Dworską, to jedna z największych nowożytnych budowli sakralnych na terenie Saksonii. W krypcie kościoła znajdują się grobowce Wettinów oraz srebrna kapsuła z sercem polskiego króla, Augusta Mocnego. Obok katedry znajduje się słynna Opera Sempera zbombardowana w czasie wojny i odbudowana niedługo po niej.

Kolejnym kościołem odwiedzonym podczas wyprawy był luterański Frauenkirche, który został całkowicie zniszczony podczas bombardowania Drezna w 1945 roku. Przez kilka powojennych dziesięcioleci stanowił smutną lekcję niszczycielskiej siły działań wojennych. W latach 1994–2005 kościół mariacki został odbudowany, a jego główną atrakcją jest taras widokowy znajdujący się na kopule. Stamtąd rozpościera się piękna panorama Drezna. Możliwe jest także spojrzenie w dół – do wnętrza świątyni – dzięki szybie umiejscowionej na szczycie kopuły. Uczestnicy wyprawy mieli możliwość spoglądać z góry na pięciopoziomowe empory oraz przekonać się o wielkości tego kościoła.

Niestety Galeria Obrazów Starych Mistrzów przywitała turystów zamkniętymi drzwiami, za którymi można podziwiać m.in. Madonnę Sykstyńską – jedno z najsłynniejszych dzieł Rafaela. Tym samym kolejna wizyta w Dreźnie nie jest opcjonalna, lecz obowiązkowa.

Ostatnią odwiedzoną świątynią był kościół Krzyża Świętego (Kreuzkirche). W średniowieczu mury kościoła skrywały fragment najcenniejszej relikwii Męki Pańskiej, czyli fragment krzyża Chrystusa. Budowla wielokrotnie palona i niszczona, zbombardowana w czasie II wojny światowej został dekadę po jej zakończeniu odbudowana. Współcześnie uderza jej surowy wygląd będący jedynie cieniem przedwojennego wyglądu. Kilka lat temu w tym ewangelickim kościele kazanie miał okazje głosić jeden uczestników wyjazdu – ks. Andrzej Fober.

Popołudniu uczestnicy wyprawy wspięli się na twierdzę Königstein położoną   nad brzegiem Łaby na terenie popularnego obszaru turystycznego zwanego Szwajcarską Saksonią. W czasie pierwszej i drugiej wojny światowej na terenie fortecy funkcjonowały obozy jenieckie, a także ukrywano liczne dzieła sztuki pochodzące z okolicznych saskich muzeów. Dzięki swojemu strategicznemu położeniu na szczycie płaskiej skały wznoszącej się około 40 metry ponad Łabę twierdza pozostała nigdy niezdobyta.

Drezno oraz jego okolice stanowią nie tylko atrakcję dla miłośników sztuki i pięknych krajobrazów, lecz mają także coś do powiedzenia w dziedzinie teologii. Po pierwsze jest to teren pokojowego spotkania dwóch chrześcijańskich tradycji: katolickiej oraz ewangelickiej. Po drugie Drezno jest do dzisiaj świadectwem niszczycielskiej siły wojny, która zawsze rozpoczyna się od zdetronizowania Boga oraz podeptania godności człowieka. Podniesione z gruzów miasto – podobnie jak Wrocław czy Warszawa – jest historią zamkniętą w kamieniu i przekazywaną kolejnym pokoleniom katolików oraz ewangelików.

                                                                                                tekst: Paweł Beyga

                                                                                             zdjęcia: Ewa Wolnica

PLAN NABOŻEŃSTW ORAZ SPOTKAŃ EKUMENICZNYCH WROCŁAW 2018

Prawica Twoja wsławiła się mocą (Wj 15,6)

24 stycznia (środa), godz. 17.00

Centrum Historii Zajezdnia, ul. Grabiszyńska 184

Moc współpracy. Debata: Społeczny wymiar ekumenizmu

JE bp Ryszard Bogusz,  prezes Diakonii Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego

JE bp prof. dr hab. Andrzej Siemieniewski, Biskup Pomocniczy Archidiecezji Wrocławskiej

Agnieszka Nosowska (Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej i Wspólnota św. Idziego)

Andrzej Fober (Śląski Oddział Zakonu Joannitów)

Dominik Golema (Rzecznik ds. Dialogu Społecznego)

Debatę poprowadzi Małgorzata Jaszczuk-Surma z Fundacji Obserwatorium Społeczne

28 stycznia (niedziela), godz. 17.00

Ewangelicki Kościół Opatrzności Bożej, ul. Kazimierza Wielkiego 29

Kazanie: JE Najprzewielebniejszy Jerzy Pańkowski, Arcybiskup Wrocławski i Szczeciński (Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny)

29 stycznia (poniedziałek), godz. 18.00

Ewangelikalna Wyższa Szkoła Teologiczna, ul. Św. Jadwigi 12

Rozmowa trzech Rektorów o wolności

Udział biorą:

JM prof. dr hab. Adam Jezierski, Rektor Uniwersytetu Wrocławskiego

JM ks. prof. dr hab. Włodzimierz Wołyniec, Rektor Papieskiego Wydziału Teologicznego

JM prof. EWST dr hab. Wojciech Szczerba, Rektor Ewangelikalnej Wyższej Szkoły Teologicznej

Moderator: Dariusz Bruncz, Redaktor Naczelny Ekumenizm.pl

30 stycznia (wtorek), godz. 18.00

Kościół Ewangelicko-Metodystyczny Pokoju Bożego, ul. Worcella 28

Kazanie: pastor Dawid Pacyniak (Kościół Chrześcijan Baptystów)

31 stycznia (środa), godz. 18.00

Polskokatolicka Katedra św. Marii Magdaleny, ul. Szewska 10

Kazanie: ks. mitrat Jerzy Szczur (Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny)

1 lutego (czwartek), godz. 18.00

Kościół Chrześcijan Baptystów, ul. Kłodnicka 2

Kazanie: ks. Piotr Mikołajczak (Kościół polskokatolicki)

2 lutego (piątek), godz. 17.00

Rzymskokatolicki kościół św. Antoniego parafii św. Mikołaja, ul. św. Antoniego 30

Kazanie: ks. Paweł Meler, asystent Zwierzchnika Diecezji Wrocławskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego (Luterańskiego)

4 lutego (niedziela), godz. 17.00

Prawosławna Katedra Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy, ul. św. Mikołaja 40

Kazanie: ks. biskup Waldemar Pytel, Zwierzchnik Diecezji Wrocławskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego (Luterańskiego)

1 marca (czwartek), godz. 17.00

Światowy Dzień Modlitwy Kobiet: Boże stworzenie jest bardzo dobre

(Zainicjowała go w 1887 roku Mary Ellen James z Kościoła Prezbiteriańskiego. Od tej pory nabożeństwo co roku przygotowują kobiety z innego kraju, w br. z Surinamu ).

Kamienica pod Aniołami, ul. Kazimierza Wielkiego 31-33

Kazanie: Lucyna Seredyńska (Kościół Chrześcijan Baptystów)

 

KAZANIE WYGŁOSZONE W ZABRZU 7.01.2018

Nasze polskie kolędy przypominają czasami teologiczne traktaty. Za taki teologiczny traktat można uznać pierwszą zwrotkę kolędy:

Pan z nieba i z łona Ojca przychodzi,
Oto się z Maryi dziś Jezus rodzi;
Łaski przynosi, kto o nie prosi,
Odpuszcza grzechy, daje pociechy:
O Panie nasz święty, Cud niepojęty.

Kolęda ta mówi o trzech narodzeniach Chrystusa. Pierwsze narodzenie Chrystusa dokonało się z łona Ojca przed wiekami, czyli w początku bez początku. Ojciec zrodził równego Mu co do boskiej natury Syna. Drugie narodzenie Chrystusa dokonało się z Maryi. Dzięki temu narodzeniu Chrystus stał się takim człowiekiem, jak każdy z nas z wyjątkiem grzechu. Trzecie narodzenie Chrystusa dokonuje się w nas dzięki łasce. Dzięki łasce rodzimy się z Boga. To nasze narodzenie z Boga dokonuje się przede wszystkim przez dwa sakramenty: chrzest i bierzmowanie. Obydwa te sakramenty mają korzenie w dzisiejszym święcie Chrztu Pańskiego.

Chrzest jest naszym nowym stworzeniem. Woda Jordanu i Duch Święty w przypadku chrztu Jezusa oraz woda i związane z nią działanie Ducha Świętego w przypadku naszego chrztu nawiązują do dzieła stworzenia, w którym Duch unosił się nad wodami. Nasze nowe stworzenie w chrzcie polega na odpuszczeniu naszych grzechów. W czasach bagatelizowania grzechu wydaje się to zbyt mało. Ludzie nie oczekują dzisiaj odpuszczenia grzechów. Tymczasem człowiek jest bytem relacyjnym. Jeśli zostanie zaburzona pierwsza, podstawowa relacja człowieka – relacja do Boga – wtedy żadna inna rzecz nie może być tak naprawdę w porządku. Jezus chce wskazać człowiekowi na sam rdzeń jego nieszczęścia – zerwaną relację z Bogiem – grzech. Dlatego w chrzcie w Jordanie przyjmuje na siebie grzechy wszystkich ludzi, aby przywrócić relację z Bogiem, którą zniszczył grzech.

Bierzmowanie jest sakramentem chrześcijańskiej aktywacji. W czasie chrztu w Jordanie Duch Święty aktywuje Jezusa do pełnienia Jego misji, którą można określić jako zbawienie przez odpuszczenie grzechów. Bierzmowanie aktywuje chrześcijanina do pełnienia misji w Kościele. Aby nie rozwijać tego szerokiego tematu, jakim jest misja chrześcijanina w Kościele, wspomnę tylko o św. Teresie od Dzieciątka Jezus. Swojego miejsca w Kościele szukała w lekturze Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian. Początkowo lektura tego listu ją przeraziła. Nie znalazła bowiem u siebie żadnego z charyzmatów, o których pisze Apostoł w tym Liście. Uświadomiła sobie jednak, że skoro Kościół jest według Apostoła Ciałem złożonym z wielu członków, to wśród tych członków musi być serce. To serce porusza Kościół miłością. A zatem miłość jest największym charyzmatem. Teresa zapragnęła więc być w sercu Kościoła przez miłość. Do takiego bycia w sercu Kościoła przez miłość aktywuje w bierzmowaniu Duch Święty, którego imieniem jest również Miłość.

Na koniec wróćmy jeszcze do kolędy Pan z nieba i z łona Ojca przychodzi. Mówi ona o łasce odpuszczenia grzechów i o łasce pociech. To Duch Święty w chrzcie odpuszcza nam grzechy i kontynuuje to w sakramencie pokuty. To również Duch Święty nazywany Pocieszycielem daje nam w sakramencie bierzmowania pociechy w poszukiwaniu naszego miejsca w Kościele. Kończymy dzisiaj liturgiczny okres Bożego Narodzenia. Jednak nasze narodzenie z Boga przez chrzest i bierzmowanie wciąż trwa.